بازدید: 55 بازدید

در حالیکه یی و ینگ دو قطب مخالفی هستند که مدام در حال تبدیل و جابجایی با یکدیگرند، بینش تائوئیستی به یگانگی و وحدت آنها اعتقاد دارد و تائو را یگانگی و مجموعه ین و ینگ میداند. فرآیند فکر نیز از وجود این دوگانگی و پذیرش و یا رد یکی در مقابل دیگری به وجود می‌ آید که همین باعث بروز امیان و خواهش های نفسانی میشوند. برای لائو، اساس به معنی وجود آمدن فکر، ین و ینگ هستند و مقام روشن بینی و تائو بودن برای او جایی است که این دوگانگی واحد شده باشد…

بلافاصله بعد از اینکه تضادهای یکی و جمع شوند سنتزی به وجود می‌ آید که ابداً ماهیت دوگانگی قبلی، ین و ینگ را ندارد و آن تائوست است که جمیع اضداد است…