بازدید: 41 بازدید

تهران که امروزه تکیه بر جای شوش، هگمتانه، پاسارگاد و اصفهان زده تا دوره صفویان اهمیت چندانی نداشته است. اهمیت و آبادانی و رونق تهران از زمان دودمان صفوی آغاز گردید. چون بنای بزرگ صفویان بنام سید حمزه در شهر ری مدفون بوده و هم به جهت وجود باغهای وسیع و آب گوارا و چنارهای بلند و زیبا، شاهان صفوی هر چند یک بار بدانجا روی می‌‌آوردند و بدین ترتیب تهران مورد توجه پادشاهان صفوی بویژه شاه تهماسب یکم واقع گردید و وی دستور ساختمان بارویی به دور شهر را داد که دارای چهار دروازه و ۱۱۴ برج به تعداد سوره‌ های قرآن بود و برای بنای حصار شهر از پنج منطقه داخل شهر خاکبر داری انجام شد که بعدها این پنج منطقه به چاله میدان ، چاله حصار ، گود زنبورک خانه ، گود فیل خانه ، گود دروازه محمدیه معروف شدند.